فرم به کار رفته در مورد ضمیرهای شخصی برای شخص (اول شخص، دوم شخص، سوم شخص)، نقش (فاعل، مفعول، ملکی)، تعداد (مفرد، جمع) و جنسیت (مذکر، مؤنث، خنثی) تغییر می کند. در مورد ضمیرهای انعکاسی غیر از نقش بقیه موارد مصداق پیدا می کنند.

ضمیرها همان جایگاه هایی را در جمله می گیرند که اسم ها دارند. ضمیر فاعلی (subject pronoun) قبل از فعل، ضمیر مفعولی (object pronoun) پس از فعل اصلی و حرف اضافه قرار می گیرند. در مورد برخی ترکیب های فعل-حرف اضافه، ضمیر مفعولی بین فعل و حرف اضافه قرار می گیرد: Call him up. در فصل مربوط به حروف اضافه به ...

ضمیرها اکثر کاربردهای اسم را دارا هستند. فاعل (نهاد) جمله They were late for their appointment. مفعول جمله        مفعول مستقیم We enjoyed ourselves at the party.      مفعول غیر مستقیم We will send you the goods immediately. مکمل فاعلی (نهادی) That's the one. مفعول حرف اضافه After this, be more caref...

برخی از ضمیرها هستند که اگر در متن های خاصی بکار روند، معنی خاصی خواهند داشت.   Each: apiece (به ازاء هر کدام) How much are these oranges?  Ten cents each. Either:  each of two  (هر یک از دو مورد) At either side of the road were glaring neon signs. He came down the street with a package in either ar...

جفت one ... the other  و  the one... the other به یک فرد یا شیء مشخص در گروهی دوتایی اشاره دارند. He held a book in one hand and his notes in the other. Here are two books. One is for Mary, the other is for Jack.

some اغلب به همراه اسم های جمع یا اسم های غیر قابل شمارش بکار می رود و به مقدار یا کسری نامعین از چیزی اشاره دارد.  

ضمیر both زمانی استفاده می شود که متن قبل از آن مشخص کرده باشد که دو شخص یا شیء مورد اشاره است: There were two dogs on the porch. Both were fast asleep. در زبان انگلیسی رسمی از بکار بردن the both باید اجتناب شود. The two of them were invited جمله صحیح است و جمله The both of them were invited صحیح نی...

همه این کلمات به کمیتی کمتر در انبوهی بزرگتر اشاره دارند. each می تواند حتی به کمیت دوتایی هم اشاره داشته باشد. all, every, any به موارد سه تایی یا بیشتر اشاره دارند.  

No one تنها به اشخاص اشاره دارد. None معمولاً به کمیت اشاره دارد و گاهی اوقات پس از آن of قرار می گیرد. None می تواند هم به انسان اشاره داشته باشد، هم به اشیاء. No one (=nobody) passed the examination. None (= not one) of the students passed the examination. در کاربردهای قدیمی تر زبان انگلیسی none ر...

All, another, any, both, each, either, few, least, less, little, a lot (of), lots (of), many, more, most, much, neither, none, one, other(s), plenty (of), several, some. تمام این ضمیرهای مشخص کننده کمیت های نامعین می توانند به عنوان صفت بکار روند، غیر از none که حالت صفتی نظیر آن no است (I have no m...

این ضمیرها به اشخاص، اشیاء یا کمیت های نامعینی اشاره دارند.

ضمیر انعکاسی ترکیبی است از self- و یک ضمیر شخصی یا ضمیر غیر شخصی one. ضمیر انعکاسی عموماً به ماهیت های جاندار، بویژه انسان ها اشاره دارد. معمول ترین کاربرد این دسته از ضمیرها اشاره به مفعولی است که یک عمل را به فاعل (که خود مفعول است) باز می گرداند. بنابراین در جمله The child hurt himself، کلمه chil...

اینگونه ضمیرها برای اشره کردن به شخصی یا چیزی مورد استفاده قرار می گیرند. پرکاربردترین این ضمیرها this (و فرم جمع آن these) و that (و فرم جمع آن those) هستند. this (این) برای اشاره به چیزهایی که نزدیک هستند استفاده می شود و that (آن) مختص چیزهایی است که در دوردست قرار دارند.

ضمیرهایی هستند که پس از اسمی قرار می گیرند که توسط یک جمله واره توصیف می شوند. آنها نشانگر جمله واره موصولی (adjective clause) هستند که 

در این بخش به توضیح ضمیرهای پرسشی Interrogative Pronouns پرداخته خواهد شد. برای مطالعه بیشتر بر روی "ادامه مطب" کلیک کنید.

ضمیرهایی هستند که به یک ماهیت فردی اشاره دارند

ضمیرها گروه کوچکی از کلمات هستند که بسیار پرکاربرد می باشند. تعریف سنتی ضمیر (کلمه ای که به جای اسم می نشیند و از تکرار آن جلوگیری می کند) در برخی موارد صحیح است ولی 

یک نشانگر کلمه ای است که نوع گرامری کلمه پس از خود را مشخص می کند. اگرچه نشانگرها بیشتر قبل از فعل، صفت یا قید قرار می گیرند ولی جای اصلی آنها در جمله قبل از اسم است. نشانگرهای اسم به قرار زیر هستند:        1. وابسته ساز ها (determiners)        (الف) حروف تعریف (articles)           حرف تعریف نامعین:...

پس از اضافه کردن پسوندهای اسم ساز به کلمات، در املای آنها تغییراتی ایجاد می شود که یادگیری آنها الزامی است. در این بخش مطالب مربوط به املای کلمات را بخوانید.

یکی دیگر از عواملی که در تشخیص اسم ها نقش مهمی دارد، فرم اشتقاقی اسم ها است. در این در س به بررسی حالت های مختلف اشتقاقی اسم ها خواهیم پرداخت.