اسم هایی که دارای فرم کلمات دیگر هستند

صفت هایی که به جای اسم بکار می روند

قبل از این گروه از اسم ها اغلب حرف تعریف the قرار می گیرد. وقتی به افراد اشاره داشته باشند، فرم جمع می گیرند. مانند: The rich grow richer, and the poor grow poorer.

صفت هایی که به ملیت اشاره دارند، اغلب به این صورت مورد استفاده قرار می گیرند؛ مخصوصاً اگر به ch, -sh- یا ese- ختم شوند. مانند: The French, The Irish, The Chinese. صفت های نشانگر ملیت که به an- ختم می شوند نیز اغلب بصورت اسم مورد استفاده قرار می گیرند. با این تفاوت که برای جمع بستن آنها از s- استفاده می شود. مانند: Americans, Italians. اضافه کردن پسوند man- یا men- به آخر صفت های ملیت آنها را به اسم عادی تبدیل می کند که ممکن است مفرد یا جمع باشند. مانند:The Frenchmen, an Irishman.

اشکال صفت که بصورت اسم در جمله مورد استفاده قرار می گیرند، ممکن است صفت عالی باشند ( The richest are not always the happiest) و ممکن است قبل از آنها یک قید نیز بکاررفته باشد (the newly rich, the very poor). حتی صفت های دیگر می توانند نقش توصیفی در این موارد بازی کنند (the deprived poor, the arrogent selfish rich).

فرم صفت می تواند بصورت اسمی بکار رود که بیانگر یک ایده باشد (Greek philosophers were searching for the good, the true, and the beautiful; The best is still not enough for him) یا یک شیء (please buy some margarine for me; The cheapest is good enough).

فرم های فعل که بصورت اسم بکار برده می شوند

Swimming is a great sport.

Seeing is believing.

فرم های قیدی که بصورت اسم بکار برده می شوند